Zerban Türbesi, 1864 depremlerinin etkisi altında kalan Pınarbaşı kasabasında önemli bir manevi merkez haline gelmiştir. Yerel halk, depremlerin yarattığı korku ve belirsizlik döneminde inançlarını güçlendirmek amacıyla bu türbeye yönelmiş, burada topluca dua ederek teselli aramıştır. Bu türbe, sadece bir ibadet yeri değil, aynı zamanda toplumsal dayanışmanın simgesi olmuştur.

1864 depremlerinde Zerban Türbesi'nin nasıl bir rol oynadığına dair bilgi, Adıyaman'ın Çelikhan ilçesine bağlı Pınarbaşı (Bulam) kasabasında her yıl kasım ayında yapılan geleneksel Zerban Lokması ile ilgili bir rivayete dayanmaktadır. Bu rivayete göre, 1864 yılında artçı depremler Pınarbaşı'nda da tekrarlanınca bölgede yaşayan vatandaşlar inançları gereği Zerban Türbesi'ne gitmişlerdir. Alevi Ocaklarından Ağuiçen Ocağı seyitlerinden Hasan Efendi, bölge halkına deprem duası için türbede toplanmalarını söylemiştir. O dönemlerde yaklaşık 50 haneye sahip olan Bulam halkının geçim kaynağı küçükbaş hayvancılıktı. Kale yakınlarında büyük bir kayanın altında akan Zerban Türbesi'nin kenarında, bölge halkı keçi ve koyun sürülerine su vermeye çalışıyordu. Bir koç, sürüden ayrılıp halkı sıyırarak Seyit Hasan Efendi'nin ayaklarının önüne gelip yatmıştır. Bu koçun, bölge yerleşkesi sakinlerinden Köse Uşak'lı Bekiroğlu Hüseyin'e ait olduğu anlaşılmıştır. Seyit Hasan Efendi, gönül gözüyle koça baktıktan sonra Hüseyin'e "Sana ait olan bu koç, Allah'ın yüzü hürmetine halkın hak niyazı uğruna kurban olarak kabul olduğu görüldü. Ne mutlu sana!" diyerek kendi elleriyle kurbanı kesmiş ve bütün halka dağıtılmasını istemiştir. Bu rivayet üzerine, her yıl ağustos ayında Zerban şenlikleri düzenlenmektedir. Bu şenliklere binlerce insan, il içinden ve il dışından katılmaktadır.