18. yüzyıl İstanbul türbeleri, dönemin mimari gelişmelerinin ve kültürel etkileşimlerin bir yansıması olarak dikkat çeker. Bu dönemde, geleneksel Osmanlı tarzı ile Batı mimarisinin unsurları bir araya gelerek zengin bir estetik oluşturmuştur. Barok, ampir ve rokoko gibi farklı üslupların etkisiyle türbeler, yalnızca dini bir işlev taşımakla kalmayıp, aynı zamanda sanat ve mimarideki yenilikleri de yansıtır.

1. yüzyıl İstanbul türbeleri, Batı etkisi altında farklı üsluplar sergilemektedir. Bu dönemde öne çıkan bazı üsluplar şunlardır:

• Barok: 1818 yılında inşa edilen Nakşidil Valide Sultan Türbesi, barok mimari üslubundadır.
• Ampir: 1826 yılında tamamlanan Sultan 2. Mahmud'un Tophane Nusretiye Camisi, ampir üslubun bir örneğidir.
• Rokoko: Eyüp'te bulunan 1792 tarihli Mihrişah Sultan Türbesi, rokoko üslubunun biçimsel özelliklerine yönelmektedir.

Ayrıca, bu dönemde önceki klasik Osmanlı motiflerinin yerini Avrupa'nın Rokoko ve Barok motifleri almıştır.