Bölgesel doğal park statüsü, belirli bir coğrafi alanda doğal ve kültürel zenginliklerin korunmasını amaçlayan bir düzenlemedir. Bu parklar, yalnızca doğal güzellikleriyle değil, aynı zamanda yerel toplulukların yaşam kalitesini artıracak sosyal ve ekonomik fırsatlar sunarak da önemli bir rol oynarlar. Bu statü, çevresel sürdürülebilirliği teşvik ederken, aynı zamanda ekoturizm ve yerel halk için çeşitli rekreasyonel imkânlar sağlar.

Bölgesel doğal park statüsü, doğal güzellik, tarihi değerler, rekreasyonel kullanım ve benzeri nedenlerle yerel yönetimlerin koruması altında bulunan alanları ifade eder. Bu statüye sahip parklar, çeşitli yetki sınırlarını aşan bir bölgeyi kapsayabileceği gibi, tek bir yetki alanına sahip bir park sistemi de olabilir. Bölgesel doğal parkların bazı özellikleri:

• Doğal yapının korunması. Doğal yapı titizlikle korunur ve bitki örtüsüne zarar verecek faaliyetlere izin verilmez.
• Sınırlı insan faaliyetleri. Sürdürülebilir Koruma ve Kontrollü Kullanım Alanı olarak tescil edilen bölgelerde, düşük yoğunluklu turizm ve rekreasyon faaliyetleri ile sınırlı inşaat faaliyetlerine izin verilebilir.
• Eğitim ve bilimsel araştırma. Çevre eğitimi programları, rehberli doğa yürüyüşleri ve bilimsel araştırma projeleri gibi faaliyetler yürütülebilir.